เจ้าของคำถาม

คุณ รักพ่อ
วันที่ 21 Jun 2007 10:15
IP 125.26.249.248

หัวข้อคำถาม:

ความสุขของพระมหากษัตริย์

รายละเอียด:

<br>
หนึ่งปีที่ผ่านมา...... <br>
เราใส่เสื้อเหลือง <br>
เราใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง<br>
คนนับแสนไปนั่งรอเป็นชั่วโมงๆ หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคมเพื่อจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเพียงไม่กี่นาที<br>
วันนั้น ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเสื่อมศรัทธาในระบบการปกครองโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เราได้แสดงให้โลกได้เห็นว่ามีประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี และพระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที่รักยิ่งของคนไทย <br>
<br>
.....สิบสองปีที่ผ่านมา...... <br>
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจเพราะทรงงานหนักเกินไป <br>
ในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระประชวรหนักอยู่ ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน <br>
เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราชชนนีไม่กี่วันหลังจากการผ่าตัดใหญ่ถวาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถือม้วนแผนที่กรุงเทพฯ เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่ <br>
<br>
ยังจำกันได้ไหม ? <br>
<br>
..... 34 ปีที่ผ่านมา..... <br>
วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่สุด <br>
วันนั้น นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่นนับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้น ตำรวจทหารยิงประชาชน ในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานที่ราชการ เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกันเอง <br>
คืนนั้น สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจากพระราชวังสวนจิตรลดา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า “ คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน ” <br>
และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน <br>
หลังจากนั้นไม่นาน มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า “ เป็นไปได้อย่างไร ที่คนๆ เดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั้งประเทศได้อย่างนั้น ?” <br>
ผมไม่ได้ตอบ แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์ BBC ว่า พระองค์ทรงเป็น &quot;SOUL OF THE NATION&quot; หรือ “ จิตวิญญาณของคนไทยทั้งชาติ ” <br>
<br>
ยังจำกันได้ ไหม ? <br>
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ ? <br>
เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด <br>
<br>
เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส <br>
<br>
เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึงแต่ “ สิทธิ ” แต่ลืมคำว่า “ หน้าที่ ” <br>
<br>
เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้ <br>
<br>
เราสร้าง “ กฎหมู่ ” ให้เหนือ “ กฎหมาย ” <br>
<br>
เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วย <br>
<br>
เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยกกัน <br>
<br>
และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่ <br>
<br>
เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า <br>
<br>
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา <br>
<br>
จะทรงเสียพระทัยเพียงใด ? <br>
<br>
80 ชันษาของพระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่ ได้รับการดูแลและระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก หรือกระทบกระเทือนใจแต่อย่างใด <br>
<br>
แต่กลับเป็นว่า ในปีที่ครบ 80 ชันษาของพระองค์ท่านยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์ <br>
<br>
พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ <br>
<br>
ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม <br>
แห่ล้อมด้วยข้าราชบริพาร <br>
หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้คือ เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน รู้จักความพอเพียง และมีสติ- เพียงเท่านี้เอง <br>
<br>
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ ? <br>
หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของ